Eugeniusz Śmiarowski

Życiorys

Ukończenie studiów prawniczych na Uniwersytecie Warszawskim w 1902 roku otworzyło Eugeniuszowi Śmiarowskiemu drzwi do kariery jako adwokat. W 1906 dołączył do Koła Obrońców Politycznych, które prowadził Stanisław Patek. Jego działalność koncentrowała się na dążeniach niepodległościowych, co zaowocowało członkostwem w Centralnym Komitecie Narodowym oraz w Radzie Narodowej w Warszawie. Oprócz tego, pracował także w Komisji Kwalifikacyjnej Tymczasowej Rady Stanu.

Eugeniusz Śmiarowski był jednym z kluczowych działaczy w Komisji Porozumiewawczej Stronnictw Demokratycznych. Na początku kariery siedział w Stronnictwie Narodowo-Radykalnym, a następnie przeszedł do Zjednoczenia Stronnictw Demokratycznych i więc w PSL „Wyzwolenie”. W 1922 roku z ramienia tej ostatniej partii wszedł do Sejmu, reprezentując okręg nr 23 oraz będąc kandydatem na marszałka izby.

W marcu 1925 roku zdecydował się na przynależność do Partii Pracy, jednak szybko opuścił to ugrupowanie. W 1928 roku zakończył swoją karierę polityczną i skoncentrował się na działalności prawniczej. W czasie swojej praktyki bronił oskarżonych w dwóch istotnych procesach — posłów mniejszości białoruskiej Hromady oraz w procesie brzeskim.

Warto wspomnieć, że Bolesław Leśmian poświęcił mu zbiór wierszy pod tytułem Łąka, który ukazał się w 1920 roku. Po zakończeniu swojej działalności Eugeniusz Śmiarowski znalazł wieczny spoczynek na cmentarzu reformowanym w Warszawie, przy ulicy Żytniej (kwatera U-1-4).

Przypisy